ارتفاع طاق گنبد این امامزاده که دارای مقرنسهای جالبی است، ۲۲ متر و دو گلدسته آجری نیز در کنار آن چون مناره برافراشته قد علم کرده است.
تمامی بخشهای گنبد با سنگ و آجر ساخته شده، داخل حرم هشت ضلعی است و اندازه هر ضلع دو متر و ۳۰ سانتیمتر است.
در دو طرف شرقی و غربی آن، دو محراب ساخته شده و داخل حرم به طرز بسیار جالبی کاشیکاری شده است.
در ضلع جنوب غربی گنبد بابای بزرگ، گنبد کوچکتری وجود دارد که به نام «کال نازار» به معنی سبزه روی نازنین مشهور است که گفته میشود از اصحاب و بستگان و یا خادمین بابای بزرگ بوده و از دیرباز مورد احترام زایران و مردم منطقه بوده است.
مردم منطقه و استانهای همجوار به واسطه کرامات و معجزات بابای بزرگ به آن اعتقاد فراوانی دارند و او را مراد و تکیهگاه خود میدانند و در ناملایمات و سختیهای روزگار به وی متوسل شده و همواره به زیارتش میشتابند. مردم لک زبان، اعتقاد و احترام خاص خود به این امامزداه را که با جان و روح آنان در هم تنیده شده، در ادبیات و اشعار لکی خود به وفور نشان دادهاند.
در گذشته نیز باستان شناسان و شرق شناسان زیادی چون «هنری راولینسن» درسال ۱۸۳۶، «فریا استارک» در سال ۱۹۲۷، «اشتاین» درسال ۱۹۳۶، «اریک اشمیت» در سال ۱۹۳۸، «مورتنسن» و بسیاری دیگر از این مقبره بازدید و درباره ساختمان آن و ارادت و اعتقادات مردم منطقه به بابای بزرگ در سفرنامههای خود به آن اشاره کردهاند که همگی نشان از اهمیت و جایگاه صاحب بقعه و بارگاه در دورههای مختلف تاریخ دارد.
بارگاه امامزاده ابراهیم، علاوه بر دارا بودن ویژگیهای دینی و تاریخی به سبب قرار گرفتن در یک منطقه جنگلی و خوش آب و هوا، از جاذبه بالایی برخودار است و در صورت توجه میتواند بهعنوان یکی از قطبهای گردشگری مذهبی در استان لرستان تبدیل شود.
سالانه
۵۰ هزار نفر از استانهای لرستان، ایلام، کرمانشاه و همدان بهخصوص در
فصول بهار و تابستان به زیارت بارگاه این امامزاده مشرف میشوند.
گنبدبابای بزرگ(امامزاده ابراهیم)
در
دره ای بین کوه مهراب و دامنه های سرکشتی مقبره ای تاریخی و مذهبی بنام
بابای بزرگ قرار دارد . گنبد آجری و تزئینات داخلی آن ویژگیهای معماری قرن ۷
هجری و قاجاری را دارد .
در لرستان لفظ بابا به پیران و مرشدان اهل حق گفته می شود . همچنین گفته
می شود که نام صاحب گنبد ابراهیم از فرزندان حضرت موسی بن جعفر (ع) است .
داخل گنبد هشت ضعلی و ورودی آن از طرف شمال است . این مقبره ساده قابل
مقایسه با بناهای دوره صفویه می باشد. امام زاده ابراهیم نزد اهالی نورآباد
و کوهدشت دارای احترام و قداست خاصی است .
از
دیگر جاذبه های طبیعی شهرستان دلفان، کوه
شگفت انگیز مهراب است که در این جاذبه زیبای طبیعی در ۶۰
کیلومتری جنوب غربی نورآباد مرکز شهرستان دلفان واقع
شده است.
این کوه همچون شاهینی بر بلندای فلک چشم
تیزبین خود را به بیکرانه های سرسبز دلفان
دوخته است.
آبشارهای قمش، مهراب، گاویا و سوله از دیگر جاذبه
های طبیعی شهرستان دلفان هستند که جلوه ای خاص از زیبایی های
خلقت را برای مردم این دیار به ارمغان آورده است.
دلفان سرزمین آثار باستانی و در تمام اعصار
مورد توجه باستان شناسان بوده و بسیاری از آثار و اشیا
تاریخی بدست آمده از این منطقه زینت بخش بسیاری از موزه های
داخلی و خارجی است.
وجود تپه های باستانی باباجان ، سیکوند و
یارآباد هر کدام گویای بخشی از تمدن درخشان این
منطقه تاریخی کشورمان است .
تپه باباجان گنجینه ای ارزشمند از هویت و
میراث کهن ایرانی در پهن دشت سبز شهرستان
دلفان، باشکوه خاصی قد برافراشته و به عنوان
بزرگترین تپه باستانی کشور خود نمایی می کند.
تپه باباجان شهرت جهانی دارد و نوع معماری و
آثار بدست آمده از این تپه باستانی پیش درآمد و مرجع
مهمی در مطالعات تمدن ایران زمین است.
این محوطه باستانی در پنج کیلومتری غرب
نورآباد مرکز شهرستان دلفان واقع شده و برای
نخستین بار توسط “گلرگاف مید” محقق دانشگاه
لندن در فاصله سالهای ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۷ مورد کاوش قرار
گرفت که در نتیجه این کاوش نتایج درخشانی از
تاریخ سرزمین ایران بدست آمد.
تپه باستانی “باباجان” دلفان در بررسیهای
اولیه چهار دوره تاریخی و پیش از تاریخ، مربوط
به دوره ماد و هخامنشی، قرن هشتم تا نهم
هزاره سوم قبل از میلاد شناسایی شده است.
راه باستانی “گاشمار” یکی دیگر از جاذبه های
تاریخی شهرستان دلفان است که در۶۰ کیلومتری جنوب
غربی نورآباد مرکز شهرستان دلفان قرار دارد.
این اثر تاریخی به عنوان یکی از جاذبه های
تاریخی شهرستان دلفان لرستان ، اهمیت
تاریخی و اقتصادی این منطقه را در گذشته دور
بیان می کند.
این راه باستانی یکی از راههای ارتباطی
ایران باستان است و بخشی از راه شاهی معروف
بین همدان و شوش بوده که در گذشته دور ارتباط میان
دو پایتخت زمستانی و تابستانی هخامنشیان
را برقرار می کرده است.
