قـــلـــــــــــــــــــــه ی آوریـــــــــــــــــــــن عروس قله های ایران
راهنمای صعود به کوه آورین
نویسنده:سیروس علی پور
_ui97.jpg)
امروز برای نخستین بار می خواهم نامی زیبا بر قله ی با صلابت آورین بنهم :عروس کوههای ایران
قله ی آورین 3702 متربلندی دارد.هم بلندترین کوه شهرستان خوی و هم بام استان آذربایجان غربی است.آورین 15 کیلومتر با مرز ترکیه فاصله دارد،بطوریکه از بالای آن با چشم غیرمسلح کوه آرارات را می توان مشاهده نمود.آورین نامی است به زبان کردی به معنای ابری یعنی کوهی که همیشه ابر دارد.
نخست گزارشی از صعود به کوه کمال
روزپنج شنبه 13 خرداد 1400
همانطور که از پیش برنامه ریزی کرده بودیم در قالب چهار دستگاه خودرو شخصی و 14 نفر از اعضای گروه کوهنوردی آوای کوهستان عازم شهرستان بستان آباد شدیم . تصمیم بر آن بود که نخست کوه کمال را صعود نموده و سپس به شهر خوی جهت صعود به اورین حرکت نماییم.به علت کارهای شخصی برخی اعضای گروه ، خودروی سه نفره ی ما(درگاهی - حسینی و علی پور)زودتر از بقیه حرکت نمودیم.پس از گذشتن از شهرهای بروجرد و ملایر و همدان به سمت زنجان حرکت نموده و از آنجا عازم بستان آباد شدیم . از بستان آباد به سمت روستای سعید آباد که درست در کنار جاده ی بستان آباد -تبریز بود رفتیم و ساعتی به انتظار سایر اعضاءمنتظر ماندیم . روستای بزرگی بود که بیشتر به یک شهرک می ماند.به این علت که بقیه ی اعضای گروه دیر می رسیدند توافق شد ما سه نفر به روستای ثمرخزان در نزدیکی دامنه ی کوه کمال برویم.با اینکه هوا تاریک بود ما با عبور از روستاهای ایرانق و متنق به ثمرخزان رسیدیم.به علت اینکه پاسی از شب گذشته بود و ما قبلا محلی برای اسکان رزرو نکرده بودیم ، مجبور شدیم از یکی از خانه های روستای برای تهیه یک جای اسکان کمک بگیریم .آقای پرتوی انسان بزرگوار و با شخصیتی بود . ایشان یک محل آرام و بسیار راحت را برای ما تدارک دید و ما پس از صرف شام در آنجا استراحت نمودیم و صبح ساعت 5.30دقیقه بیدار شده و پس از تحویل کلید محل اسکان به سمت پیست اسکی در دامنه ی کمال رفتیم و پس از مدت کوتاهی به سایر اعضاء که از بستان آباد به آنجا آمده بودند ملحق شدیم.ساعت 6.30 دقیقه از محل پیست اسکی حرکت را شروع نمودیم . پس از حدود 15 دقیقه در یک شیب ملایم که یک بلندی کله قندی در انتهای آن است قرار گرفتیم. پس از طی مدت زمانی در دامنه ای شیب دار با بادی تند و نسبتا سرد قرار گرفتیم که گاهی به گونه ای شلاق وار بر صورتمان می نواخت.کوهنوردان زیادی برای صعود آمده بودند.ساعت 8.35 دقیقه در کنار تابلو ایستادیم.تابلویی که ارتفاع کوه را 3707 متر نوشته بود.پس از تهیه ی چند عکس و اطراق کوتاهی به پایین برگشته و عازم شهر خوی در آذربایجان غربی گردیدیم
جمعه 14خرداد 1400
عصر روز جمعه 14خرداد به روستای بدلان رسیدیم ،آخرین روستایی که با یک جاده ی خاکی کوهستانی به روستای حصار در دامنه ی اورین می رسید .آنجا ماشین های خود را در یک محوطه در میان روستا پارک کرده و با یک دستگاه خودرو سایپا مسیر جاده ی حصار را در پیش گرفتیم.جاده ی پر پیچ و خم و شیب داری بود که با یک راننده ی ماهر و آشنا به جاده بدون هیچ استرسی به مقصد رسیدیم.با تحویل مجوز ورود به روستا در یک محل اسکان که از پیش رزرو کرده بودیم جا گرفتیم.
خورشید در حال غروب بود و روستای دامنه ای حصار عجب زیبا و دل انگیز بود.محل اسکان ما خانه در کنار یک رود کوچ با درختان بلند صنوبر قرار داشت . صاحب خانه انسانی بسیار مهربان بود و همه ی امکانات لازم را در اختیار گروه گذاشت.
ساعت 4.30 دقیقه بیدار شده و شروع به آماده نمودن کوله ها نمودیم.
گروه کوهنوردی اوای کوهستان
درست ساعت 5.13دقیقه بود که از میان روستا شروع به حرکت نمودیم. ماه به صورت نیمه هلالی سمت چپ ما در کنار ارتفاعی ایستاده بود. کمی دور از روستا ساختمان پناهگاه در مسیر مشاهده شد که به علت اینکه از قبل رزرو شده بود ما در میان روستا اسکان کردیم.مسیر مشخص و پاکوب ما را به سوی خود می خواند.پس از طی زمانی کوتاه صدای جریان آبی بالاتر از مسیر به گوش می رسید .آب را از سرچشمه با لوله به سمت روستا کشانده بودند.40دقیقه بعد به مسیری رسیدیم که یک آبشار کوچک و کم ارتفاع در آن خودنمایی می کرد.
اینک که آفتاب برآمده بود بهشتی در برابر چشمان ما نمایان شد .جویباران زیبا و مرغزاران سر سبز و گلهای رنگارنگ در نسیمی نسبتا سرد و آواز خوش پرندگان یک فضای رویایی را برای ما ساخته بود.از دور صدای کبکی گوشهای ما را نوازش می داد و عطر خوش آویشن کوهی هوا را معطر نموده بود.
به راستی که نام عروس کوههای ایران برازنده ی آورین می باشد. به آبگیر قشنگی در دامنه ارتفاع پایانی رسیدیم که در کنارش علفزاری چون بهشت برین گسترده شده بود.قله با لکه های بزرگ برف در برابرمان هویدا بود.در میانه های مسیر راه پاکوب ناپدید شدکه با عبور از یک دامنه بر ارتفاعی رسیدیم و از بالای آن باز هم مسیر پدیدار شد.پس از طی مسیری بر یال قله سوار شده که مسیر را به سمت راست یعنی قله تغییر می داد.یال قله کمی شیب داشت و ریزشی بود . برخلاف کوه کمال که هیچ سنگ و صخره ی بزرگی نداشت اینجا دارای سنگهای بزرگی بود.جایی که یال به شیب انتهایی قله می رسید بیش از 80 متر به ارتفاع مانده بود.پس از طی شیب انتهایی تابلو پدیدار شد که گروه کوهنوردی شهر ایلام در حال عکس برداری بودند.
ساعت 8.57 دقیقه در کنار تابلو قله ی زیبای آورین ایستادیم.نکته جالب اینکه کوه سرتا پا سپید پوش آرارات از دور قابل مشاهده بود. ساعت 9.40 دقیقه شروع به بازگشت نمودیم .ساعت 10.40 دقیقه در کنار برکه استراحت کرده و چای نوشیدیم و ساعت 11.05 دقیقه به سمت روستای حصار حرکت نموده و ساعت 12.45 دقیقه به روستا رسیدیم.و پس از یک ساعت سواری با نیسان به محل پارک خودروهای شخصی رسیدیم.
_thc2.jpg)
اعضای گروه شامل:
1-عظیم علی پور سرپرست گروه و عقب دار
2-میرزاعلی درگاهی سرقدم و مسئول فنی
3-محمد سهرابی
4-سیروس علی پور
5-علی موسیوند
6-سعید مرادیان
7-رحمان مرادیان
8-محسن حسینی
9-آرش میرزایی
10-جمشید جمشیدی
11-سجاد عباسی
12-احمد آدینه وند
13-محسن جعفری
14- مستی پور
+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم خرداد ۱۴۰۰ ساعت 22:31 توسط تاویر
|
" />
سرجان ملکم مینویسد: «استخوان کریم خان را از قبر بیرون آورده به طهران برد و... در آستانه سرای سلطنت دفن کرد تا به خیال خود هر روز استخوانهای دشمنان را پامال کرده باشد.»
